top of page

Evden Uzaktaki Ev


Neyi hatırlayacağımızı seçemeyiz, ama onu nasıl hatırladığımıza dair imgeyle oynayabiliriz. İnsanın varoluş içinde kendini yeniden konumlandırması muazzam bir enerji gerektirir. Bu konumlandırmaya düşünme biçimi üzerinden başlamak için iki temel egzersiz öğretiyorum. Bu egzersizler rüyaları hatırlamaktan, yaşamı hatırlamaya ve haritalandırmaya kadar zihne yeni bir yol açar. Aynı zamanda zihinle yapılan mekansal egzersizler, Dorsal Vagal sistemin uyarılarıyla gelen güvensizlik, tekinsizlik, tedirginlik anlarında "Evden Uzaktaki Ev" imgelemini gerçek olmayan imgeleri gerçek yaparak yaratmanın yollarını verir.


"Evden Uzaktaki Ev" Polyvagal bir tanımdır. Kendinizi bağlantıya hazır, sevgi dolu ve güvende hissettiğiniz alan ulaşılabilir olmadığında otonom sinir sisteminin yarattığı ikincil çapadır. Bu egzersizi yaparken canlandırılan imgelerde otonom sinir sisteminin üst, iletişimsel ve insana özgü dallarını temsil eden "Ventral Vagal" ipuçları arar ve durduğumuz yerden bir öz regülasyon teşebbüsüne gireriz. Bu nedenle yaşamınızın bu noktasında geçerli olan kendi ventral vagal çapanızı tanımlayarak başlayabilirsiniz.


Ventral Vagal Çapalar


Kim?


Hayatınızdaki tüm insanları düşünün ve bu insanlardan size güvende ve evinizde hissettirenlerin bir listesini yapın. Bu listede bu rolü dolduran bir evcil hayvan da yer alabilir. Öncelikle listenize hayatınızda şimdi ve burada mevcut olan kişileri ekleyin. Daha sonra listenizi genişletin. Belki artık yaşamayan tanıdıklarınız ya da hiç tanışmamış olduğunuz fakat ventral vagal sisteminizi canlandıran spiritüel figürler ya da karakterleri de ekleyin.


Ne?


Ne yaptığınızda ventral vagal halin canlandığını düşünün. Besleyici, rahatlatıcı ve bağlantıya davet eden küçük şeyleri arayın. Size ventral vagal regülasyonun en küçük anını dahi yaşatan bir şey varsa onun izini sürün.


Nerede?


Kendi dünyanızda düşünsel bir tura çıkın ve nerelerde güvende hissettiğinizi bulun. Evinizin, mahallenizin, içinde yer aldığınız toplulukların, çalıştığınızın konumun, manevi bağlantıyı hissetmiş olduğunuz bir yerin etrafında gezinin. Her gün önünden geçtiğiniz yerleri aklınıza getiririn. Bu yerler arasında ventral vagal bir cevap uyandıranları listeleyin.


Ne zaman?


Yaşamınızda ventral vagal enerjiye çapalandığınız anları hatırlayın. Bu yerleri yeniden ziyaret etmek ve yaşadığınız deneyimi hatırlamak için kendinize izin verin. Tüm bu deneyimleri bilinçli farkındalığa getirin ve not edin.


Çapa Yaratmak: Obje ile egzersiz


Oryantasyonla başlayın. Kendizi dinlenmiş ve yeni bir şeyi görmeye hazır hissettiğinizde elinize basit ve akılda tutması kolay bir obje alın. Öncelikle hareketsiz formda, sanki ikiboyutlu bir resme bakarmış gibi bu objeye bakın. Obje ile ilgili ana başlıklara odaklanın. Bu bölümün kolaylaşması için seri üretimi olan basit bir obje tercih edebilirsiniz. Onu kendisi gibi olan diğer objelerle ortak kılan nelere sahip? Geometrisi nasıl? Rengi nasıl?


Objeyi elinizde hissederken dokusunu da farkedin. Yumuşak mı, sert mi? Parlak mı, mat mı? Köşeli mi, kavisli mi? Nasıl kokuyor? Onunla bir ses çıkarıyor olsanız nasıl bir ses çıkarır? Şimdi objeyi holografik bir modele bakarmış gibi elinizde döndürün.


Obje yavaş yavaş üç boyut kazanırken siz de bakışlarınızın bu hareketli objeyi hareketsiz arka planından ayrıştırmasına izin verin. Bir bakıma enerjinizi bakışlarınızla objeye yönlendirin. Objenin üç boyutlu formunu ona bakarken topladığınız veriyle zihninizde inşa etmeye çalışın. Bunu yaparken her bölümünü biricik yapan hatalara, yıpranmalara, deformasyonlara odaklanın. Bu detayları da zihin imajınıza ekleyerek bakmaya devam edin.


Zihninizin bu imgeye doymaya başladığı zamanı takip edin. Artık yeterli derecede baktığınızı hissettiğinizde yavaşça gözlerinizi kapatın ve zihninizde baktığınız objeyi hatırlayabildiğiniz tüm detaylarıyla başta inşa edin. Onun hareketini, dokusunu, sesini, formunu hayal edin. Bu imajı tutmak üzere alıştırma yapın. Bir süre bu imajla kaldıktan sonra gözlerinizi açın ve egzersizi sonlandırın.


Çapa Yaratmak: Alanda üç boyutlu egzersiz


Boş, eşyasız ve sade bir dekorasyona sahip bir alana gelin. Oryantasyon egzersizi yapmak için kendinize sabit duracak bir yer seçin ve etrafınıza bakmaya başlayın. Gözleriniz odada dolanırken en basit formları görmek üzere bakışınızı ayarlayın. İnce küçük detaylar, kusurlar olmadan, odanın formu nasıl? Baktığınız perspektiften nasıl görünüyor? Odanın havası kuru mu, nemli mi? Duvarlar ne renk? Zemin ve tavan ne renk? Açıklıklar var mı? Varsa nerede? Tüm materyallerin dokusu ve tende bırakabileceği hissi, hayal edin. Alan ağzınızda bir tat bırakıyor mu? Bırakıyorsa nasıl? Alana eşlik eden sesler var mı? Arka plandakinden bariz olana doğru sesleri izleyin. Bu egzersizi bir kaç farklı yerde daha oturarak tekrar edin. Sonraki oryantasyonlarınızda gözlemlerinize ışıklı ve gölgeli alanları da farketmeyi dahil edin.


Alanın içinde oldukça yavaş ve farkındalıkla hareket etmek üzere ayağa kalkın. Yürürken, aynı üç boyutlu bir alan içinde gezen küçük bir kameranın alanı üç boyutuyla haritalandırması gibi, yavaş yavaş boşluktaki bu üç boyutlu formu en sade haliyle zihninizde inşa etmeye başlayın. Köşeleri, dönüşleri, kesintisiz devam eden yüzeyleri ve açıklıkları farkedin. Sanki tek renk, materyali olmayan dijital bir modelmişçesine bu alanda yürüyün.


Şimdi hafızanızda tutabileceğiniz kadarıyla detayları eklemek üzere bir kaç tur daha atın. Gölgeleri, pürüzleri, çatlakları, kabloları, aydınlatmaları, pencelerin pervazlarını, kapıları, her bir bölümün yapıldığı materyalleri ekleyin. Kendinizi hazır hissettiğinizde seçtiğiniz bir yere oturun ve gözlerinizi kapatırken kendizi yerleştirdiğiniz konumu zihninizde bir imge olarak yeniden inşa edin. Dilediğiniz kadar burada kalabilirsiniz, yeterli gördüğünüzde gözlerinizi açın.

***


İmgelem sikletinizi, düşüncelerinizdeki kıvraklığı ve hafızanızdaki performansı farkettiniz mi? Hatırladığınız detayların ne kadarı gerekliydi? Hangi detayları hatırlamak uğruna hangi detayları feda ettiniz? Tüm bu süreç şuan için ne kadar enerji gerektirdi? Hayatınızın bu anında olduğunuz konumda yaptığınız bu egzersizin zorluk derecesi neydi? Zorlanma sebeplerinizden hareketle kendinize dair unuttuğunuz bir ihtiyaç belirdi mi? Uzaktaki ev nasıl bir yerdi?


Bu egzersizin ardından dilerseniz burada oluşan tanımı gerektiğinde size hatırlatacak bir obje, bir biblo, takı ya da resim gibi elle tutulabilir, deneyimlenebilir bir imgeyi yanınızda bulundurabilirsiniz. Fakat unutmayın, her şey gibi imgeler de değişime ve dönüşüme tabiidir. Keyifli egzersizler dilerim!



24 görüntüleme0 yorum

Son Yazılar

Hepsini Gör

Comments


bottom of page